افتاب را به تو نمی دهم

تا خرده خرده بشکافی اش و از آن هزاران ستاره بسازی!!

ماه را به تو نمی دهم

تا به خاطر کوه نور  دریای مروارید را انکار کنی!

ستاره ها را به تو نمی دهم

تا بگویی خوشا شبهایبی مهتاب!

 

آسمان را به تو می دهم

تا ندانی که چه باید کرد.....

                                                                      مفتون

همانا که من نسبت به بندگانم ذره ای ظالم نیستم!!

تا کی نعمتم را کفران می کنی در حالی که رزق روزانه ات را از من دریافت می داری!!

تا کی ربوبیت مرا انکار می کنی در حالی که جز من پروردگاری نداری!!

تا کی به من جفا و بی مهری می کنی در حالی که من هرگز به تو بی مهری نکرده ام!

برای بیماری جسم تان نزد طبیب می روید پس چه کسی شما را از گناهانتان شفا می دهد<

هنگامی که گناه کوچکی انجام می دهی خردی ان را منگر بلکه بنگر چه کسی را نافرمانی

می کنی!! و هنگامی که رزق کمی دریافت می کنی کمی ان را در نظر نگیر بلکه ببین از

چه کسی ان را گرفته ای!!!!

کوهنورد برگشت!! صعود به دومین قله ایران رو به خودم تبریک می گم

سفر خوبی بود خیلی خو ش گذشت هرچند بسیار خسته کننده بود!!!

همه چیز به خوبی تمام شد و به قله رسیدیم که یه اتفاق بد افتاده

و همه خوشحالی ما رو ذایل کرد!! هر چند خدا را شکر به خیر و خوشی تمام شد

اما یه خاطره بد از علم کوه برای ما به جا گذاشت!!

وقتی رسیدیم قله دوربین دست سرپرست گروه بود که از ما عکس بگیره که ناگهان

یه لاشه سنگ بزرگ از زیر پای یکی از گروههای دیگه سر خورد و رو سر سرپرستمون ریخت

و اونم به دره پرت شد!! زرنگی خودش و کمک خداوند بود که نجات پیدا کرد و فقط زخمی شد

تمام گروه یکسره جیغ می زدند و گریه می کردند!! بماند که با چه بدبختی از اون بالا

اوردنش پایین!! چقدر اذیت شد! ما هم مثل لشگر شکست خورده و گریان اومدیم پایین!

بازم خدا را شکر که اتفاق تلخی نیفتادخیلی وحشتناک بود!!

ولی در اوج بودن چه احساس خوبی به ادم دست میده!! انگار به خدا نزدیکتری! همه چیز

تمییز زلال!! و ارام ساکت و با صلابته!

وقتی داشتم برمی گشتم اس ام اس رسید که خسرو شکیبایی فوت شده!!

خیلی ناراحت شدم!! اصلا باورم نمیشه!!روحش شاد! با اون صدای جاودانه اش

(( پیش از انکه به اوج برسیم پیشکسوت می شویم. خسرو شکیبایی))

سلام

فردا می خواهم با هیئت کوهنوردی برم علم کوه؟ ( نمی دونم شاید با الف بنویسنش؟)

اظطراب دارم آخه تا حالا کوه به این بلندی نرفتم! کوههای شهرمون رو تقریبا همه رو رفتم

ولی این یه کوه واقعیه

اگه سالم برگشتم که براتون می گم چه جوری بود اگرم....  حلالم کنید!!!

سلام.....سلام ! صد تا سلام

بعد از دو هفته دوری برگشتم!!! اخیش! دلم برا ی همه واینجا تنگ شده بود

هر چند فکر نکنم کسی نبودنم رو حس کرده باشه!!!

خدا رو شکر تمام شد  امتحاناتی با طعم فوتبال ‌- بی برقی و سوسک ....

تصور کن داری مسابقه فوتبال می بینی و کیفور از برد اسپانیا که هم اتاقی عزیز

بیاد در اتاق تلویزیون و از تو بخواهد که تشریف بیاری بالا!!! وقتی میری می بینی

تو راهرو ایستادن و داخل اتاق نمیرن!!! کاشف به عمل اومد فهمیدیم یه سوسک

چاق و چله تو اتاق منم تمام مواردی که امکان داره ادمیزاد از اونها بترسه در

وجودم هست به جز ترسیدن از سوسک!! و در میان جماعت نسوان کلی

شجاع تشریف دارم ... سوسک مورد نظر به دست ما به هلاکت رسید

هم اتاقی های محترم را هم تهدید فرمودیم آخرین بارتان باشد که ما را در

زمان دیدن فوتبال صدا زده و به امر قبیح قتل موجودات بی گناه وا می دارید!!!

این یکی رو داشته باشید ... فردا صبح ساعت ۸ امتحان داری و تمام روز رو دنبال

گرفتاری یکی از دوستان بودی و ۳۰ :۹ خسته و کوفته برگشتی خوابگاه!! هول هولکی

یک ساعت جزوه رو خوندی و ۳۰ : ۱ خوابیدی که نصف شب یکی بیدارت میکنه

منو بگی حاضرم بمیرم ولی از خوابم نزنم!! میگم چی شده؟ میگه؟ یه سوسک

از رو دستم رد شده جمع تر بخواب منم بیام پیشت( آخه تخت من بالا بود)

منم عمراْ حاضر باشم رختخوابم رو با یکی شریک بشم!!  گفتم بیا

بالا سر جای من بخواب من میام پایین!! ( چه فداکاری بزرگی)

اومدم تخت پایین!!!! حالا مگه دیگه خوابم میبرد ؟ خودم و هم اتاقی ترسو

و حضرت سوسک ... زمین و زمان رو فحش دادم.....

حالا هم برگشتم!!!  تابستان!! گرما!!! آإ برق!!! و گرد و خاک فراوان که از کشور

برادر و عزیز عراق بر سر ما می بارد..... ببار که از همه جا باریده!!!

دو سه روزی هم خاله جان با بچه ها از خارج از کشور تشریف اورده بودند تهران

و من مهمانشان بودم و تمام مدت شاهد غر زدن بچه ها که اینجا چرا اینجوری؟

ولی خوش گذشت... و سایه ها می دانند  که چه تابستانیست!!!

                                                                                تا بعد.....

اگر مرا  بر فراز تپه ای به دار آویزند

           ای مادر !!

دانم که عشق کدام کس  تا آن فراز مرا همراه خواهد برد

اگر در پهنه دریاهای ژرف غرق شوم

         ای مادر!

دانم که اشک های کدام کس در آن ژرفنا به من خواهد رسید

اگر جسم  و جان من به لعن و نفرین  گرفتار آید

   ای مادر!

دانم که دعای  کدام کس مرا رستگار خواهد کرد

                                                                                  کیپلینگ

همین لحظه اینقدر اشک برای ریختن دارم که موهایت تر شوند

خودم را از تو دور کرده ام  با این وجود.....

توجه و عشق تو هنوز در دلم بر پاست

تو سر پناه و مامن من هستی که مرا از

گزندها و آسیب ها حفظ   می کنی

من از دیوار ها می گذرم  و پرواز می کنم

و تمام کارهایی را که باید انجام می دهم

تا در پناه تو باشم

شاید من یاغی و سر کش  باشم

اما می دانم حتی زمینی که بر روی آن ایستاده ام

از عشق تو سر شار  است...

من منتظر لبخند درخشان و پر غرور تو هستم

مادر... لبخندی که هرگره ای را باز می کند

برای تمام لحظاتی که به خاطر من رنج  کشیده ای

                     متاسفم!!!

اما بعد از طو فان های کوچک

  این آرامش است که پا برجاست

مادر دوستت دارم  و تا ابد  به تو محتاجم!!!!!

     روز مادر به همه مادرا مخصوصا مادر خودم که  ازش دورم تبریک می گویم!!!

  بگذار شیطنت عشق چشمان تو را به عریانی خویش بگشاید

 هر چند آنجا جز رنج و پریشانی نباشد اما.... کوری را به خاطر

 آرامش تحمل نکن!!!!

 

  ۲۹ خرداد سالروز شهادت دکتر علی شریعتی

   یادش گرامی و روحش شاد!

     ((تنها خواب تو را به تمامی آنچه که از دست رفته است

   به من و رویاهای خوش بر باد رفته پیوند خواهد زد.

    من دیگر نیستم !! نیستم تا که به جانب تو باز گردم و ...

  و نیستم تا بگویم گنجشک ها در میان درختان نارنج با

  هم چه می گویند....))..........  .  خدایش بیامرزد.